بررسی انواع کندوهای مدرن در ایران

زنبور عسل حشره ای لانه ساز است که در ساخت لانه خود از اصولی خاص اما یکسان پیروی میکند. این حشره در شیار کوه ها یا تنه درختان لانه میسازد و برای تأمین غذای خود، زاد و ولد و زمستان گذرانی عسل اندوخته میکند که ممکن است اندکی عسل مازاد بر نیازش نیز تولید کند. انسان با کشف و مدیریت رفتارهای طبیعی زنبور عسل توانست عسل بیشتری به دست آورد. با گذشت زمان و افزایش جمعیت، افزایش تقاضا رخ داد و این موضوع به تدریج پیشرفت علم زنبورداری و ابزارهای آن و در نهایت پیشرفت صنعت زنبورداری را سبب شد که نتیجه آن تولید عسل بیشتر بود. تولید صنعتی، عسل را به کالایی تجاری تبدیل کرد. کالای تجاری قوانین و مقررات مخصوص به خود را داراست و با رقابت پیوندی تنگاتنگ دارد.

شبکه ارتباط جهانی و سهولت در حمل و نقل کالا، رونق بازارهای محلی و سنتی را کمرنگ کرده و این بازارها دیگر محل امنی برای تولید کنندگان با هر قیمت و کیفیتی نیستند. در بازار ایران نیز چندی است که بخشهای مختلفی از صنعت به دلیل نداشتن توان رقابتی با کالاهای وارداتی دچار رکود و یا تعطیلی شده اند و نشانه های آشکاری از این تهدید هم در صنعت زنبورداری به چشم میخورد. این تهدید اگرچه جدی و ویرانگر است، چنانچه مدیریت شود میتواند فرصتی برای رشد و تغییر در روند ساز و کارهای ناکارآمد پیشین باشد.

بازار نیازمند عسل به مقدار زیاد و کیفیت مناسب و قیمتی رقابتی است. افزایش تعداد کندو راهکاری پایانی، پرهزینه و کم اثر کار است. پیش از این باید به سراغ راههای افزایش بهره وری رفت؛ چه در زمینه کاهش هزینه های تولید و چه در بالا بردن میزان عسل تولید شده در هر کندو. برای افزایش بهره وری تمامی عوامل تأثیر گذار بر این صنعت باید جزء به جزء بازنگری شوند.